PODSTAWY HISTORYCZNE:

Początków programu „przygody edukacyjnej” upatruje się już w działalności przełomowego pedagoga Kurta Hahna, który stworzył ją w latach 30 jako odpowiedź na ówczesny system edukacyjny, przekazujący jego zdaniem tylko suchą wiedzę. „Przygoda edukacyjna” stwarza pozytywny obraz człowieka nawiązując w swej idei do kultu natury i uczucia Jeana Jacquesa Roussseau, jako istotnego elementu wychowawczego.

W „przygodzie edukacyjnej” chodzi o działanie w określonym celu i z określonego powodu.

GŁÓWNE CELE "PRZYGODY EDUKACYJNEJ" TO:
1. Kompleksowe nauczanie
2. Nauka w sytuacjach zaczerpniętych z życia codziennego
3. Rozwój osobowości
„Przygoda edukacyjna”, która jest ukierunkowana na potrzeby człowieka rozwija następujące sfery ludzkiej osobowości:
• biologiczno - witalną (ciało ludzkie)
• emocjonalno-afektywną (uczucia)
• kognitywno - racjonalną (rozum)
• etyczno – wartościującą (system wartości)
• psycho – motoryczną (postępowanie)
• psycho – społeczną (społeczność, porozumienie, interakcja)
 
REFLEKSJA

Ważnym elementem jest przeniesienie doświadczeń i wiedzy zdobytej podczas przygody edukacyjnej do życia codziennego. Dlatego też musi mieć miejsce refleksja i analiza przeżytych sytuacji. Tylko w ten sposób mogą one stać się doświadczeniami przydatnymi w życiu, stanowiąc pomost pomiędzy dniem codziennym, a czasem spędzonym podczas „przygody edukacyjnej”. Dzieci i młodzież zdobywają doświadczenia, które długo zachowują w pamięci i które zmieniają zachowanie nie tylko pojedynczych uczniów, ale również całych grup. Aby osiągnąć cel, jakim jest zmiana w zachowaniu dzieci i młodzieży, konieczną jest nieustanna współpraca nauczyciela lub opiekuna grupy z pedagogiem prowadzącym program.

 
NIEKTÓRE Z WYPOWIEDZI UCZNIÓW UCZESTNICZĄCYCH JUŻ W PROGRAMIE
"PRZYGODA EDUKACYJNA"
„Podczas spaceru przez las z zawiązanymi oczami, odniosłam zupełnie inne wrażenie jeśli chodzi o podłoże, po którym stąpałam”.
„Nauczyłam się zaufać innym”.
„Niektóre osoby oceniałem zupełnie inaczej. Podczas programu były zupełnie inne niż w szkole czy na podwórku”.
„Myślę, że było całkiem fajnie, szczególnie dlatego, że robiliśmy rzeczy, których codziennie nie mamy okazji robić”.
„To było coś zupełnie, zupełnie nowego”.
 
„PRZYGODA EDUKACYJNA” W PRAKTYCE!

„Przygoda pedagogiczna” stwarza możliwość przekształcenia dnia codziennego w wyjątkowy. Pobliska łąka, skrawek lasu, plac przed schroniskiem młodzieżowym, czy sala gimnastyczna mogą stać się miejscem głębokich wrażeń i niecodziennych atrakcji niosących z sobą wiele duchowych przeżyć.

 
ZNACZENIE "PRZYGODY EDUKACYJNEJ"

Dzieci oraz młodzież poszukują nieustannie przygód, potrzebują ich w odkrywaniu siebie samych i w stawianiu czoła różnym wyzwaniom. „Przygoda edukacyjna” wychodzi im naprzeciw i umożliwia odczuwanie wszystkimi zmysłami, co często nie jest możliwe w codziennym życiu. Namacalnym staje się uczucie odwagi i ryzyka, które pomaga im w pokonaniu wewnętrznych barier i uczy kooperacji oraz zachowania w grupie. W dzisiejszych czasach odczuwanie zmysłami zostało mocno stłumione przez szybki rozwój cywilizacji. Komputery i telewizory, przed którymi spędza się tak dużo czasu, uniemożliwiają zdobywanie elementarnych doświadczeń potrzebnych w życiu. „Przygoda edukacyjna” daje możliwość wprowadzenia do świata przepełnionego samotnością, przemocą, bezrobociem czy nudą, nowych niezapomnianych akcentów, nabierając w ten sposób również charakteru prewencyjnego i terapeutycznego. Poprzez wspólne przeżycia wzbogaca ona również relacje między uczniami jak i między uczniami i nauczycielami. Taka forma edukacji jest z wszech miar akceptowana przez dzieci i młodzież.

 
CZYM RÓŻNI SIĘ "PRZYGODA EDUKACYJNA" OD ZWYKŁEJ WYCIECZKI ?
• Demokratycznym wytyczeniem celów o charakterze pedagogicznym.
• Nauką wynikającą z konsekwencji własnych czynów.
• Pokonywaniem trudności i przeszkód wspólnymi siłami a nie konkurencją i rywalizacją.
• Dużym znaczeniem „małych przeżyć“ zamiast sytuacji pełnych rygorystycznej dyscypliny.

„Przygoda edukacyjna“ nie ma nic wspólnego z tzw. „survivalem“ czy szkołą przetrwania ani nie jest środkiem do rozwiązywania problemów socjalnych.

 
BEZPIECZEŃSTWO

Profesjonaliści, zajmujący się „przygodą edukacyjną“, stworzyli koncepcję działania, która gwarantuje daleko idące bezpieczeństwo podczas realizacji programu. Bazuje ona na czterech punktach, którymi są: jakość używanego sprzętu, umiejętności i wiedza prowadzących , kompetencje uczestników oraz porozumienie. Pierwsze dwa punkty stanowią podstawą dla technicznego zapewnienia bezpieczeństwa podczas realizacji “przygody edukacyjnej“. Kolejne dwa są analizowane indywidualnie z każdą nową grupą. Szczególnie czynnik kompetencji uczestników odgrywa dużą rolę, ponieważ zawiera on elementy edukacyjne stanowiące esencję programu. Sprzęt, który używamy, produkowany jest przez firmy wiodące w produkcji akcesoriów alpinistycznych (Edelrid, Mamut, Petzel, Singing Rock). Użycie karabinków czy lin jest każdorazowo odnotowywane w specjalnych dziennikach tak, aby mieć dokładny obraz stopnia zużycia materiału. Podczas wymiany sprzętu, nie bazujemy na ocenie wizualnej czy też nie czekamy na mechaniczne usterki karabińczyków, lecz wymieniamy je po upływie terminu gwarancji (np. liny wymieniane są co rok). Pracownicy odpowiedzialni za realizację programu nieustannie aktualizują listę zagadnień związanych z bezpieczeństwem, co tydzień sprawdzają używany podczas realizacji programu sprzęt oraz biorą udział w szkoleniach dotyczących bezpieczeństwa.

Prowadzący to pedagodzy specjalizujący się w zagadnieniach „przygody edukacyjnej“, którzy podczas studiów wyższych oraz kursów dodatkowych nabyli odpowiednie kwalifikacje dające im podstawy do realizacji programów o takim charakterze. Kompetencje uczestników definiujemy jako zdolność oceny własnych możliwości oraz umiejętność wykorzystania ich w różnych sytuacjach jak również rezygnację z udziału w nich z odpowiednim uzasadnieniem, które stanowi jeden z ważniejszych punktów podczas refleksji. Ważnym elementem przygotowania grup do udziału w programie są wcześniej realizowane ćwiczenia, wyjaśniające zagadnienia techniczne związane z obsługą sprzętu, jak również dokładna analiza możliwych błędów i wynikających z nich zagrożeń.

Ostatnim punktem, na którym opiera się nasza koncepcja bezpieczeństwa jest porozumienie.
Tutaj rozróżniamy jego trzy płaszczyzny:

• płaszczyznę porozumienia pomiędzy zespołem prowadzącym program a opiekunami grupy,
• płaszczyznę porozumienia między zespołem prowadzącym a uczestnikami,
• płaszczyznę porozumienia między grupami biorącymi udział w programie, oraz pomiędzy zespołami jednej
  grupy podczas ćwiczeń w terenie.

Podczas refleksji omawiane są bardzo skrupulatnie poszczególne punkty porozumienia, błędy w ich realizacji jak również wynikające z nich obawy. W ten sposób młodzież ma dodatkową okazję do refleksji nad własnym zachowaniem, wyciągnięcia wniosków, co w efekcie końcowym wyposaża ich w doświadczenie, które mogą zabrać z sobą.

 
 
     
 

 

 

Parki Linowe  I  Imprezy Integracyjne  Budowa Parków Linowych  Programy dla Szkół  Kontakt   

                                                                                    Projekt, zdjęcia, utrzymanie i wykonanie strony www - Marek Landowski - www.marlan.pl